HOOFDSTUK 20- DE VISIE VAN HEILIGHEID
Lieve vriend,
Heiligheid is geen eigenschap die moet worden verdiend.
Zij is ook geen beloning voor spirituele inzet of goed gedrag.
Heiligheid is wat overblijft
wanneer alles wat niet waar is, wordt losgelaten.
De visie van heiligheid is geen bijzondere gave.
Zij is eenvoudigweg het natuurlijke zien
dat verschijnt wanneer de geest ophoudt
zichzelf te veroordelen en anderen te wantrouwen.
Dit zien is zacht.
Het kijkt niet om fouten te vinden,
maar om waarheid te herkennen.
Het ego kijkt om te beoordelen.
De visie van heiligheid kijkt om te begrijpen.
En begrijpen brengt rust.
Dit hoofdstuk gaat over een besluit.
Geen zwaar besluit,
geen belofte voor het leven,
maar een rustige innerlijke keuze
die steeds opnieuw kan worden gemaakt.
Die keuze klinkt zo:
Als kernzin:
“Ik ben vastbesloten te zien.”
Dit betekent niet:
ik ben vastbesloten alles te begrijpen.
Of:
ik zal nooit meer verkeerd kijken.
Het betekent alleen:
ik ben bereid mijn manier van kijken te herzien.
Zien, in de zin van heiligheid,
is niet kijken met de ogen van het lichaam,
maar met de bereidheid van het hart.
Het is de keuze om niet automatisch te oordelen.
Om niet meteen te reageren.
Om even stil te zijn
en ruimte te laten voor een andere interpretatie.
Wanneer iemand zegt:
“Ik ben vastbesloten te zien,”
wordt de deur geopend
voor een visie die niet wordt gevormd door angst.
Dan hoeft de geest niet meer te verdedigen
wat zij dacht te weten.
Zij hoeft alleen maar te luisteren.
De visie van heiligheid ziet voorbij gedrag
naar de roep die daaronder ligt.
Zij herkent verwarring waar eerder aanval werd gezien.
Zij herkent verlangen naar liefde
waar eerder afwijzing leek.
Dit zien maakt mild.
Niet zwak,
maar stevig in rust.
Want wie met heiligheid ziet,
hoeft niets te bewijzen
en niemand te overtuigen.
Heiligheid ziet niet iets extra’s.
Zij ziet minder.
Minder projecties.
Minder verhalen.
Minder angst.
En wat overblijft,
is verrassend eenvoudig:
onschuld, gedeeld door allen.
Dit zien is geen prestatie.
Het verschijnt vanzelf
wanneer de geest zich niet langer verzet
tegen liefde.
Daarom is vastbesloten zijn om te zien
geen krampachtige inzet,
maar een zachte trouw
aan vrede.
Elke keer dat wordt gekozen om niet meteen te oordelen,
wordt heiligheid zichtbaar.
Elke keer dat wordt gekozen om te luisteren,
wordt de visie helderder.
En soms is het genoeg
om alleen maar te zeggen:
“Laat mij dit zien zoals het werkelijk is.”
Dat is de visie van heiligheid.
Niet verheven,
niet afstandelijk,
maar intiem,
nabij
en vol rust.
Met stille genegenheid,
Jezus
Wonderpraktijk : Vastbesloten te Zien
Neem een rustig moment.
Laat de adem vanzelf gaan.
Zeg langzaam:
“Ik ben vastbesloten te zien.”
Breng een situatie of persoon in gedachten
die verwarring, oordeel of spanning oproept.
Erken zacht:
“Ik heb hier al een manier van kijken gekozen.”
Zeg dan:
“Heilige Geest, help mij dit te zien met heiligheid.”
Blijf even stil.
Laat de ruimte werken.
Sluit af met:
“Ik kies waarheid boven oordeel.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten