HOOFDSTUK 15-HET HEILIGE OGENBLIK

 Hoofdstuk 15 – Het Heilige Ogenblik

Uitleg, van Jezus

Lieve vrienden,

Er is een ogenblik dat altijd beschikbaar is.

Niet ergens in de toekomst,

niet nadat alles is opgelost,

maar precies nu.

Dat ogenblik is heilig —

niet omdat het bijzonder wordt gemaakt,

maar omdat waarheid hier vanzelf zichtbaar wordt

wanneer de geest even stopt met grijpen.

Het heilige ogenblik ontstaat

wanneer het verleden niet langer wordt vastgehouden

en de toekomst even mag wachten.

Het is het moment waarop de geest zegt:

“Ik hoef dit niet te controleren.”

En precies daar begint vrede.

Het ego leeft van tijd.

Het voedt zich met herinneringen die pijn doen

en verwachtingen die spanning oproepen.

Maar in het heilige ogenblik

heeft tijd niets om op te leunen.

Daar valt het verhaal stil.

En hier past de kernzin van dit hoofdstuk zacht en precies:

“Mijn gedachten zijn beelden die ik heb gemaakt.”

Dit is geen beschuldiging.

Het is een bevrijdende vaststelling.

Wat iemand denkt te zien ,

een vijand, een probleem, een tekort, een gevaar ,

is geen vaststaand feit,

maar een innerlijk beeld dat is opgebouwd

uit eerdere overtuigingen, oude ervaringen

en aangeleerde interpretaties.

De wereld lijkt dus niet te gebeuren aan de geest,

maar verschijnt zoals zij wordt gedacht.

Daarom voelt de wereld soms zwaar, bedreigend of vermoeiend:

niet omdat zij zo is,

maar omdat de beelden die de geest erop projecteert

zwaar zijn geworden.

Het heilige ogenblik doorbreekt dit mechanisme.

Niet door nieuwe beelden te maken,

maar door even geen beeld te kiezen.

Wanneer de geest inziet

dat haar gedachten beelden zijn die zij zelf heeft gemaakt,

ontstaat vanzelf ruimte voor iets nieuws,

of beter gezegd:

voor iets wat altijd al waar was.

Dan hoeft er niets verdedigd te worden.

Geen standpunt.

Geen verhaal.

Geen identiteit.

In dat stille ogenblik

kan de Heilige Geest zeggen:

“Laat Mij dit beeld vervangen door waarheid.”

En waarheid is geen beeld.

Waarheid is een ervaring van rust.

Van helderheid.

Van thuiskomen.

In het heilige ogenblik verdwijnen de zelfgemaakte beelden

zoals mist oplost in de zon.

Niet met geweld,

maar door herkenning.

De geest ontdekt dat zij niet vastzit

aan haar eigen projecties.

Dat zij kan kiezen om opnieuw te kijken.

En dat vrede altijd het gevolg is van die keuze.

Daarom is dit hoofdstuk zo zacht

en tegelijkertijd zo krachtig:

het herinnert eraan

dat niets hoeft te worden bestreden

om te worden genezen.

De beelden mogen gewoon worden neergelegd.

En wanneer dat gebeurt,

blijft er slechts dit over:

liefde, zonder vorm, zonder verhaal, zonder angst.

Met stille vreugde,

Jezus

Wonderpraktijk – Beelden loslaten in het Heilige Ogenblik

1. Pauzeer even.

Laat de adem vanzelf gaan.

2. Zeg langzaam:

“Mijn gedachten zijn beelden die ik heb gemaakt.”

3. Laat een situatie opkomen

die spanning, oordeel of angst oproept.

4. Herken:

“Dit is een beeld, geen waarheid.”

5. Zeg zacht:

“Heilige Geest, help mij dit beeld los te laten.”

6. Blijf een paar momenten in stilte.

Laat de ruimte ontstaan.

7. Sluit af met:

“Ik kies het heilige ogenblik.”

Met warme lach,

Jezus